AMC IC 20150327
Ook zonder betaald werken gaat de week erg snel voorbij. Het is alweer vrijdagavond. Tijd voor de dienst Gastvrouw IC. Op de dag van de grote stroomstoring loop ik even over half zes het ziekenhuis binnen. De dag is rustig verlopen. Ja wat wil je.. twee uur zonder stroom gezeten. Wel net nog boodschappen kunnen doen en op tijd de WC kunnen bereiken. Rond half twaalf is er weer geluid in ons huis en gaat alles weer draaien. De analoge radio kan weer uit. De beelden op TV kunnen weer worden gevolgd. s Middags vraagt Stefan me hem toch maar op te halen uit Hoorn, geen probleem. Dat doen we gewoon. De treinen rijden niet en lopen is dan zo ver. Dus rond half zes in het ziekenhuis. Ik zie dat de leuke voedingsmevrouw er weer is. Anouschka heb ik in weken niet gezien. Deze mevrouw is ook leuk!. We groeten elkaar enthousiast op afstand. Ze komt regelmatig even beppen of even stoom afblazen als er weer iets heeft voorgevallen op de afdeling(en). We liggen elkaar goed en dat geeft ook een goed gevoel. Ze geeft me zonder te vragen twee sisi en die heb ik nodig hoor vanwege die vervelende warme temperatuur!
Afgelopen week heb ik gesprek gehad voor vrijwilligerswerk in OLVG. Dat ga ik doen. Het duurt nog paar weken voordat ik ' de opleiding ' kan oppakken. De opleiding duurt enkele weken, volgens de mevrouw van de Stichting vrijwilligerswerk. Ik heb mijn voorkeur aangegeven van de vrijdag. Dat wordt dan vrijdagmiddag. Ook goed. Het lijkt mij erg leuk om te doen en het geeft me een doel in de 'werkloze' weken.
Het is inmiddels tijd voor de ronde bijzonderheden op de afdeling. Die ronde duurt erg lang en ik loop me het rambam. Op Unit 3 is de keuken niet aangevuld voor de koffie/thee. Er is geen kan te vinden. Ik loop maar naar Unit 1 of 6 en dan maak je afstanden hoor. De verpleegkundigen doen er heel luchtig over dat je de familie laat wachten. Tja ander belang bedenk ik me. Daar wil ik niet aan denken. Als ik een vol blad koffie / thee beloof wil ik dat zo snel mogelijk bij ze brengen. Het is inmiddels 7 uur, bezoekuur is gestart. Ik puf nog steeds na en heb het vreselijk warm. Voor meerdere mensen / wachtkamers volle dienbladen gemaakt en veel gelopen haha. Ik ben net op tijd weer terug om het bezoek binnen te laten. De meneer die ik eerder op de afdeling al tegen kwam komt even praatje maken en complimenteert me met de snoepjes. Ik draai het bekende verhaal af. Vrijwilligerswerk, mijn onkostenvergoeding, geen pepermunt die gewoon in de kast staat, leuke gesprekjes rond de snoepjes zoals nu. Ik merk dat deze meneer even behoefte heeft aan afleiding. Even later loopt ie met een glimlach en een snoepje de afdeling weer op.
Tijdens het bezoekuur is het erg rustig. Zo af en toe komen er wat mensen aanlopen. Ik sla de tweede ronde voor vanavond over. Ben nog geen half uur terug. Ik besluit dan ook te blijven zitten voor diegenen die dan toch de afdeling op willen. Het blijft rustig en Anne komt nog even praten. Ze had vanmiddag weinig last van de stroomstoring vertelt ze mij. Precies op het moment dat wij samen even praten komen er diverse mensen aanlopen. Uiteraard help ik deze mensen. Anne zegt gedag en wenst mij fijne avond, ik wens haar hetzelfde. De mensen zijn voor een patient op de verpleegafdeling verderop. Andere mensen vragen mij te zoeken naar een dame die ik niet kan vinden. Met al mijn inventiviteit probeer ik erachter te komen welke patient dat is. Ik hoop ze naar de juiste afdeling doorgezonden te hebben. Ik heb in ieder geval mijn best gedaan. Dan is het tijd om af te sluiten. Het is zo rustig! Ik wens iedereen F I J N W E E K E N D!!!